بلند برميخيزد . مردم اين جزيره از اشراف فارس هستند طايفه‌اى از اعراب بنى سفاف هم در آنجا سكونت دارند كه غواصان مرواريد از آنان ميباشند . . . « 1 » » راجع به موضوع فوق الذكر نويسنده عقيده دارد كه صاحب سفرنامه ابن بطوطه به غلط نام سيراف را به كيش داده است زيرا مسلما از توصيفى كه كرده است آنجا سيراف نبوده است چنان كه ميدانيم شهر قديم سيراف بندرى بزرگ در ساحل خليج فارس بوده و جزيره كيش يكى از جزاير داخل خليج فارس است و چون ساكنين كيش را مردمان و اشراف فارس به‌ويژه اعيان سيرافى تشكيل ميداده‌اند و بنا به قولى اين جزيره را سيرافيها آباد كرده بودند از اين‌رو ممكن است خود سيرافىهاى ساكن جزيره كيش اين نام را براى اين جزيره از نام بندر سيراف زادگاه خود گرفته و انتخاب كرده باشند . در اين‌باره از كتاب « تحرير تاريخ وصاف » به قلم عبد المحمد آيتى از انتشارات بنياد فرهنگ ايران شماره 18 خردادماه سال 1346 صفحه 100 تحت عنوان استفتاح جزاير فارس چند سطر عينا نقل مىشود : « جزيره قيس امروز يكى از جزاير بزرگ فارس است . بازرگانان از هندوستان و چين و تركستان و مصر و شام و قيروان به آنجا وارد ميشوند و كالاهاى خود را عرضه ميدارند . اين جزيره در روزگاران پيش قطعه زمينى باير و بىسنكه بود و هيچ بنائى در آن ديده نميشد . ملك تورانشاه بن عماد الدوله قاورد بن جغرىبيك كه مملكت كرمان در تحت تصرف او بود به اين جزيره توجهى كرد

--> ( 1 ) - كتاب سفرنامه ابن بطوطه ترجمه محمد على موحد از سرى كتابهاى ايرانشناسى شماره 10 انتشارات بنگاه ترجمه و نشر كتاب چاپ تهران سال 1337 صفحه 273 سطر 22 .